Je kent het beeld waarschijnlijk. Iemand loopt voorbij in cowboylaarzen, en in een fractie van een seconde beslis je of het stoer staat of dat ze op weg is naar een themafeest. Het verschil zit zelden in de laars zelf. Het zit in alles eromheen.
Ik heb lang gedacht dat westernlaarzen niets voor mij waren. Te veel, te uitgesproken, te veel festivalweide. Tot ik vorig najaar een paar halfhoge suède laarsjes met een spitse neus paste en merkte dat ze onder een gewone jeans en een grijze trui eigenlijk heel rustig ogen. Sindsdien draag ik ze vaker dan ik had verwacht, ook gewoon op een werkdag.
Wat een cowboylaars eigenlijk is
De klassieke cowboylaars is een rijlaars. Op de Engelstalige Wikipedia-pagina over de cowboy boot lees je dat het origineel een hoge schacht heeft, een hak van gestapeld leer, een ronde tot spitse neus en geen veters. Er bestaat ook een kortere variant, de roper, met een schacht die net boven de enkel stopt en een lagere hak.
Die geschiedenis verklaart waarom de laars zo herkenbaar is. Een spitse neus, een schuin aflopende hak en sierstiksels op de schacht zijn samen een heel duidelijk signaal. Hoe meer van die kenmerken je tegelijk draagt, hoe sterker het westerngevoel. Dat is precies de knop waar je aan kunt draaien.
Halfhoog is de makkelijkste instap
Wie twijfelt, begint het best met een halfhoog model. Een westernlaarsje dat net boven de enkel eindigt, verdwijnt onder een rechte of licht uitlopende broek grotendeels uit beeld. Je ziet dan vooral de spitse neus en de hak, en de rest van het verhaal blijft verborgen. Dat maakt het een stuk minder uitgesproken dan een hoge laars met stiksels tot aan de knie.
Kijk je rond, dan valt op hoeveel halfhoge varianten er inmiddels zijn. De cowboylaarzen voor dames die je ook naar kantoor draagt van Lazamani zijn bijvoorbeeld bijna allemaal halfhoge modellen op een blokhak. Er zitten suède laarsjes met franjes tussen in khaki, bruin en cognac, leren modellen met studs, een metallic zilveren paar en laarsjes met een patchwork van leer en suède. Die blokhak vind ik zelf een fijne keus, want je staat er stabieler op dan op een smalle schuine hak en je houdt het er een hele dag op vol.
Zo houd je het rustig
De regel die voor mij het beste werkt, is één westernelement per outfit. De laarsjes zijn dat element. Alles daarboven mag gewoon en zelfs een beetje saai zijn.
- Een rechte jeans in een donkere wassing, met de pijp over de schacht.
- Een fijngebreide trui of een wit overhemd met een wollen blazer erover.
- Een midirok van wol of ribfluweel met een dikke maillot, waarbij de rok net over de rand van het laarsje valt.
- Een lange trenchcoat of een eenvoudige wollen jas in camel, grijs of zwart.
Wat je beter laat liggen als je niet verkleed wilt ogen, is de stapeling. Franjes aan je laarzen en aan je tas, een cowboyhoed, een riem met een grote gesp en een geruit hemd maken samen een kostuum. Elk van die dingen los kan prima, alleen niet allemaal tegelijk.
Naar kantoor in westernlaarzen
Op kantoor draait het om kleur en materiaal. Zwart of donkerbruin leer met weinig versiering past bij een pantalon net zo goed als een gewone enkellaars. Suède in cognac of khaki is wat zachter en informeler, maar met een effen broek en een blazer werkt het ook op een werkdag. Studs en metallic bewaar ik zelf liever voor het weekend of een avond uit.
Let bij het passen extra op de neus. Een spitse neus is smaller dan je voet, dus je tenen moeten genoeg ruimte hebben in het bredere deel van de schoen. Sommige westernmodellen vallen bovendien klein. Lees de pasvorminformatie bij een model dus altijd even na, en twijfel je tussen twee maten, pas ze dan allebei met de sok die je er normaal onder draagt.
Over die sok gesproken. Een dunne wollen sok is onder leren laarsjes prettiger dan katoen, omdat wol vocht beter afvoert als je de hele dag binnen in de warmte zit. Sockwell maakt sokken van een wolmix met lichte compressie, die fijn zitten als je veel staat of lang achter een bureau zit. Onder een westernlaarsje zie je er niets van, en dat is ook precies de bedoeling.
Herfstweer en suède
Suède en een Nederlandse herfst zijn geen vanzelfsprekende combinatie, maar het kan prima samen. Impregneer je laarsjes voordat je ze voor het eerst draagt en herhaal dat een paar keer per seizoen. Borstel ze na het drogen op met een suèdeborstel, zodat de vleug weer overeind komt. Een natte plek droogt het mooist langzaam op, uit de buurt van de verwarming.
Op dagen dat het echt met bakken uit de lucht komt, laat ik ze gewoon thuis. Voor een rondje door het park of een middag tussen de plantenbakken op het balkon pak ik dan rubberlaarzen van Hunter, die bij mij altijd naast de deur staan. Mijn schoenen hebben trouwens een vaste plek bij binnenkomst, een gewoonte die ik overnam van het Japanse genkan-ritueel bij de voordeur. Natte laarzen drogen daar rustig uit op een rooster, en de rest van het huis blijft schoon.
Meer dan een trend van één seizoen
Ik ben er niet zo van om je kast elk seizoen om te gooien, net zomin als ik dat nog met mijn huis per seizoen doe. Westernlaarzen zijn wat dat betreft een verrassend duurzame keus. Ze komen al decennia terug, telkens in een iets andere vorm, en een goed leren paar gaat met wat onderhoud jaren mee. Laat de hakken tijdig vervangen bij de schoenmaker en vet het leer af en toe in, dan worden ze met de jaren alleen maar mooier.
Draag je liever een hoge westernlaars onder een rok of over een broek, dan geldt hetzelfde als bij andere hoge laarzen. Hoe hoger de schacht, hoe meer het uitmaakt hoe de stof valt. Hier op de site staan ook tips voor een strakke tuck in hoge laarzen, en die werken bij een hoge westernlaars net zo goed.
Begin dus gerust klein. Eén paar halfhoge laarsjes, een donkere jeans en een trui die je al jaren hebt. Grote kans dat je ze daarna net zo vaak draagt als ik.
