FunkiMag had een telefonisch interview met Tjeerd Bomhof (Dazzled Kid/Voicst). Slechts 15 minuten, maar de gitarist-turned-singer-songwriter praat veel en snel, waardoor een interessant gesprek ontstond over een solo-carrière, liedjes schrijven en de impulsiviteit als levensstijl.
De laatste keer dat je werd geïnterviewd over je soloproject had je het over een nieuwe band die je zou begeleiden: een Schotse percussionist, een bandoneonspeler, een pianist en mogelijk een bassist. Daarnaast speelde je met het idee om mc Kapabel uit te nodigen. Heeft het geheel al meer vorm gekregen? ‘Dat project had ik eigenlijk voor De Kleine Komedie [Amsterdam, red.], maar dat is theater dus ik wilde het oorspronkelijk twee verschillende projecten laten zijn. Maar het was zo leuk, dat ik een aantal van die eerder genoemde mensen heb meegenomen naar andere optredens.’
Toen je werd gevraagd een solovoorstelling te maken, weigerde je. Waarom gaf je uiteindelijk toch toe? ‘Ik zag het zelf niet helemaal voor me. Ik had nog geen liedjes, dus ik had geen idee. Ik was wel van plan om twee dagen op te treden in Amsterdam, maar ik wist niet of ik daar wel klaar voor zou zijn, maar ik vond het toch wel een eer aan de andere kant; dat ik gevraagd werd. Dan ben ik op een gegeven moment gewoon gaan zitten om die liedjes te schrijven. Zo werk ik wel vaker; ik besluit dan gewoon iets te gaan doen.’
'Het leukste wat ik doe, vind ik het schrijven van liedjes.' Denk je dat dat essentieel is voor een artiest om te doen? ‘Ik kan alleen voor mezelf praten, maar ik denk dat het wel essentieel is als artiest om niet altijd te doen wat je gewend bent. Dat het goed is om af en toe dingen te proberen die je zelf niet snel zou doen.’ Vorig jaar heb je de band Roosbeef geholpen met het schrijven van liedjes voor hun plaat 'Ze Willen Wel Je Hond Aaien, Maar Niet Met Je Praten'. Heb je dit soort dingen vaker gedaan? ‘Ik heb het veel gedaan de laatste tijd. Ik heb met Perquisite, Giovanca, Anouk en Jacqueline meegeholpen. En ik vind dat wel heel erg tof om te doen; ik hoop dat het zo kan blijven.’
Wat denk je dat jij toevoegt aan die artiesten? Het zijn toch grote namen in Nederland. ‘Ik weet het niet. Het leukste wat ik doe, vind ik het schrijven van liedjes.’
Ben je dan echt bezig met het schrijven van een “hit”? Of zoek je naar nummers die net even anders zijn? ‘Ik denk niet dat ik het kan; gaan zitten en een hit schrijven. Er zullen vast mensen zijn die het wel kunnen. Ik schrijf ook trouwens nooit voor mensen; ik schrijf met ze samen. Het ligt eraan wat de samenwerking brengt.'
Voicst - Dazzled Kids
Dazzled Kid is je naam als solo-artiest. Heb je bewust voor een Voicst nummer als naam gekozen? ‘Ik heb het deels gekozen omdat ik naast Dazzled Kid gewoon een deel van Voicst ben. Daarnaast paste het heel erg bij het afgelopen jaar. Het staat wel voor de impulsiviteit waarmee ik heb geleefd.’ Heb je daarom ook gekozen voor de titel ‘Fire Needs Air’ voor je debuutplaat? ‘Ik vond het een toepasselijke titel voor mij; niet alleen qua muziek, maar ook qua leven. Soms moet je het ook gewoon even niet weten; even niets doen, snap je wat ik bedoel?’
Ja, ik snap het. Je hebt ook nu je video uit, Embrace, en de videoclip is speciaal, zou ik zeggen. ‘Heel diplomatiek gezegd.’
Ik vond hem mooi, maar het is onconventioneel; heel anders dan je tegenkomt wanneer je MTV aanzet. Je hebt gekozen voor Joppo & Marco Grandia als regisseurs, en ik vroeg me af waarom. ‘Het is eigenlijk een beetje toevallig. Voor Voicst hebben ze een keer een videoclip gemaakt. Ze hebben zelf in de studio wat in elkaar geschoten en hebben dat toen naar ons opgestuurd. Dat was bij A Year and a Bit, en dat vond ik echt heel gaaf. Ik leerde ze toen ook meer kennen, en ik was voor mijn eerste video van Dazzled Kid op zoek naar regisseurs die het anders deden.’
'Dazzled Kid staat voor de impulsiviteit waarmee ik heb geleefd.'
Het is dus eigenlijk vergelijkbaar met hoe je muziek schrijft; zonder plan van tevoren en gewoon zien waar je komt. ‘Ik geef ze vrijheid om iets te maken. Dan kreeg ik een sms’je met: “We zijn nu in het bos” en dan hoop je dat het goed komt. Ik heb nog twee uurtjes zelf wat dingen opgenomen, en had nog niets gezien van wat het uiteindelijk werd, toen op een gegeven moment in de studio – waar ik de plaat nog aan het afmaken was – we het resultaat te zien kregen. Ik vind het heel erg tof.’
Heb je daar als artiest dan nog invloed op? Als de clip niet goed was geweest, had je hem dan geweigerd? ‘Ja, dan had ik hem geweigerd. Natuurlijk. Maar ik wist wel wat ik ongeveer kon verwachten als ik het hun liet doen; het zou geen standaard videoclip worden.’
Dazzled Kid - Embrace
Wat betekent je solo-project eigenlijk voor Voicst? Alle leden zijn nu met andere zaken bezig; is de break tijdelijk? ‘We wilden allemaal gewoon even andere dingen doen. Het was even klaar voor mij; voor ons. We wilden allen gewoon een beetje muziek maken. We hebben met Voicst altijd wel zo gewerkt; creëren, en dan daarna maar zien wat er gebeurd. We gaan het zien.’ Spontaniteit blijkt dus een beetje jouw toverwoord? Zonder vooropgezet plan; in het leven als in de muziek. ‘Ja. Op een gegeven moment is een plan wel heel erg belangrijk. Nu die plaat er is, zijn er wel plannen en projecten, en er zijn mensen die me helpen daarmee, maar het is niet iets waardoor ik me laat leiden.'
Volg Dazzled Kid op Twitter. [Telefonisch interview: Luuk Imhann met Tjeerd Bomhof] [Foto: I Am Kat] [Eindredactie: Luuk Imhann & Sanne Knijff]
