FunkiMag had een interview met singer-songwriter en Grote Prijs winnares Eefje de Visser. Ze staat 15 januari op Noorderslag, waar ze voor het eerst de liedjes van haar nieuwe album speelt. Een openhartig interview over afzonderen van de buitenwereld, depressies vlakbij, felle kleuren en gelukkig worden.
Slapen lijkt een terugkerend thema op de EP 'Hartslag'. Pas je in het beeld van de kunstenaar die de slaap niet kan vatten, vanwege een constante stroom ideeën? Dat is eigenlijk toevallig. Het zijn de 2 liedjes op het album waarin ik het over slapen heb, dus dat lijkt veel op een EP met 3 liedjes.
Ik pas niet zo in het beeld van slapeloze kunstenaar. Ik ben wel een erg onrustig persoon en toen ik jonger was kon ik daar vaak niet van slapen, maar nu heb ik dat niet meer. Van die onrust heb ik overdag meer last dan 's nachts. Inspiratie komt vaak als ik wil dat het komt, dus als ik er de rust voor neem. Ideeën dringen zich maar soms aan me op, als ik op de fiets zit bijvoorbeeld. In de liedjes bedoel ik met slapen dat ik me afzonder van de buitenwereld.
Op welke manier kijk je tegen spelen op een festival aan? Op festivals spelen is vrij nieuw voor mij. Dit jaar speelde ik voor het eerst op een paar Festivals in Nederland, op podia waar singer/songwriters goed tot hun recht komen, zoals Folkwoods en het Zeeland Nazomer Festival. Ik kreeg daar energie van, want festivalpubliek is levendig publiek, maar ik moest ook meer mijn best doen de aandacht vast te houden. Mijn liedjes komen toch het beste tot hun recht bij stilte of zacht geroezemoes, zeker als ik alleen speel. Dat ging gelukkig goed en ik hoop in 2011 nog veel meer festivals te kunnen bespelen.
Deze maanden repeteer ik veel met mijn band waardoor ik straks ook op grotere podia kan staan. Ik ben er aan toe weer met meerdere mensen te spelen, ik begin de interactie met andere muzikanten te missen en vind het te gek de liedjes uitgearrangeerd te spelen. Het repertoire waar ik afgelopen jaar mee op trad wordt nieuw leven ingeblazen. Op 15 januari is de vuurdoop tijdens Noorderslag.
Je begint in januari met het spelen met band. Ben jij tijdens de oefensessies de baas? Ja, ik heb het laatste woord. Natuurlijk vind ik het belangrijk dat iedereen meedenkt en eigen inbreng heeft en dat gebeurt ook veel. Het is wel wennen leiding te geven aan een groep ervaren muzikanten, tot nu toe heb ik veel alleen gespeeld, maar zij verwachten ook van mij dat ik leid. Soms loop ik wel eens te hakkelen, want vanaf nul ineens 15 liedjes instuderen is nog niet zo makkelijk, maar tot nu toe gaat het goed.
Kun je wat vertellen over de opnamesessies van je binnenkort te verschijnen debuutalbum? Ja! In de studio zitten vind ik het leukste wat er is. Ik heb het album geproduceerd met mijn vriend Marcel Tegelaar, zelf bekend als rapper/producer Skiggy Rapz, en we hebben er meer dan een jaar aan gewerkt. Marcel produceerde voorheen vooral hiphop en pop, maar hij vond het juist leuk om zich te richten op mijn muziek. We vonden het belangrijk dat het meer dan een traditioneel akoestisch singer/songwriter album zou worden. Marcel programmeerde de elektronische drums, nam alle instrumenten op en mixte het geheel. Ik richtte me op de melodieuze partijen, indeling en sfeer van de liedjes en ik zocht de muzikanten bij elkaar. Qua sound lieten we ons inspireren door artiesten uit het buitenland die we allebei bewonderen, zoals Feist, Sia, Fink, want ik wilde graag een Nederlandstalige, maar internationaal klinkende plaat te maken. Ik ben erg gelukkig met het resultaat. Het is een afwisselend, experimenteel en kleurrijk liedjes-album geworden. Het wordt uitgegeven via mijn eigen label, Eefjes platenmaatschappijtje. Het prettige daaraan vind ik dat we alles op onze eigen manier kunnen doen, qua muziek, promotie, vormgeving enz. Ook lijkt het me leuk in de toekomst bevriende muzikanten te kunnen helpen via mijn eigen label.
De Nederlandse cultuur houdt erg van het hokjesdenken, dus ben jij in het hokje singer/songwriter geplaatst. Omdat iedereen zich als meer ziet, proberen velen - en velen zonder succes - daaruit te breken. Hoe (breed) zie jij jezelf? En wanneer denk je dat iemand echt los gezien kan worden van een label? Ik snap dat mensen mij in dat hokje plaatsten, ik heb immers de Grote Prijs van Nederland singer/songwriter gewonnen en trad tot nu toe alleen op met gitaar. Met de plaat wilde ik wel uit dat hokje stappen, maar dat is alleen vanwege muzikale redenen. Bij singer/songwriter denkt men in eerste instantie aan klein, akoestisch, weinig poespas. Ik houd van klein en akoestisch, maar ook juist van poespas, vette producties, een experimenteel geluid, daarom is het ook een erg afwisselend album geworden. Uiteindelijk heb ik er niet zo bij stilgestaan in wel hokje mensen me plaatsten of in welk hokje ik mezelf zie. Ik wilde een zo goed mogelijk debuut maken en ik zie wel waar mensen me gaan indelen. Er zijn altijd mensen die behoefte hebben te categoriseren, maar ook een hoop die dat niet doen.
De Volkskrant roemde je vormexperimenten; het uitsluiten van couplet-refrein structuren en een originele volgorde in je liedjes. Maar we leven in 2010, en vrijwel alles is al gedaan. Naar welke artiesten heb je geluisterd om de meer abstracte songstructuren meester te worden? Ik zou niet kunnen zeggen dat ik het mezelf meester heb gemaakt, het is ook niet mijn bedoeling zulke liedjes te maken, dat gebeurt gewoon. Ik heb ook veel ABAB-structuur liedjes. Vroeger luisterde ik veel naar Tori Amos en nu nog steeds veel naar Fiona Apple, Joanna Newsom. Ik ben ongetwijfeld door hun beïnvloed.
Als ik een liedje maak luister ik naar wat ik denk dat het liedje nodig heeft om zo te worden als ik het wil hebben. Het heeft dus meer te maken met smaak en intuïtie dan met kunde.
De beste kunstwerken zijn het resultaat van een grote reeds aan aanpassingen. Zo schreef Hemingway 10 keer zoveel als hij uitgaf, bevatte Michael Jackson's thriller oorspronkelijk meer dan 100 nummers en werkt een regisseur als Terrence Malick jaren aan zijn films. Hoe vaak herschrijf jij je teksten en muziek? Niet vaak, als ik eenmaal aan een lied begin is het meestal snel af. Ik heb wel een hoop liedjes gemaakt waar ik uiteindelijk niets mee doe. Met zo'n 50% van wat ik de laatste 2 jaar heb geschreven ben ik ook echt de studio in gegaan.
Ik geloof dat veel schrijven goed kan werken, veel slechte dingen ook, geen schaamte voor wat je maakt. Zo zonde dat veel mensen zich laten tegenhouden doordat ze bang zijn dat wat ze maken slecht is. Ik heb zo'n 10 jaar lang liedjes geschreven die echt niet goed genoeg waren, maar zo ben ik er wel achter gekomen wat ik kan en wat niet en vooral wat voor muziek ik wil maken en waarom ik het doe.
Je liedjes doen sterk autobiografisch aan. Schrijvers kunnen echter wel schrijven over hun eigen leven, maar de manier waarop - de stijl - is vaak een eigenschap die je je eigen maakt door (levens)ervaringen, van allerlei aard. Welke gebeurtenissen hebben jou het meeste gevormd? Ik zie het juist andersom: de manier waarop ik schrijf heeft volgens mij veel te maken met mijn karakter, de onderwerpen worden meer bepaald door gebeurtenissen in mijn leven. Mijn schrijfstijl is vluchtig en hectisch, ik ratel veel, maar het is ook dromerig en af toe vaag. Ik ben zelf ook een dromer en piekeraar, ik praat en denk snel, spring van de hak op de tak en ben vaak ongeconcentreerd. Dat hoor je denk ik terug en omdat de teksten soms zo dromerig zijn interpreteert iedereen ze weer anders.
Ik heb in mijn leven best wat mensen van dichtbij zien worstelen met depressie. Depressieve mensen zijn eigenlijk continue op zoek naar geluk en die zoektocht heb ik overgenomen. Al van jongs af aan vraag ik me af hoe je nu eigenlijk gelukkig kan worden. Het is lange tijd bijna het enige geweest waar ik over schreef. Pas sinds een paar jaar maak ik me daar los van en begin ik in te zien dat het leven daar niet alleen om draait. Die ontwikkeling kan je terug horen in de teksten op het album.
Je speelt 15 januari op Noorderslag. Welke acts moeten bezoekers absoluut zien? Lucky Fonz III en de Felle Fleuren! Ik sta nu in hun voorprogramma en vind het super leuk, grappig en mooi. Verder, van wat ik gehoord heb, want ik ken lang niet alles, vind ik I am Oak, The Black Atlantic en Eins Zwei Orchestra erg tof.
[Tekst: Eefje de Visser] [Foto: Lieke Romeijn] [Eindredactie: Luuk Imhann]
Eurosonic Noorderslag 
Theo Vos
Luuk Imhann
Renée Suichies 
Andy Zuidema
Sander Bodewes
Sander Baks 
